Hani güzel bir günde yağmur başlayınca göğe bakarsın ve daha demin oracıkta duran güneş kaybolmuştur ya ansızın ve içini bir hüzün kaplar aniden. Yağmur dinsin güneş geri gelsin istersin ama sen öle dedikçe gök daha bir kasvetleşir ve yağmur tanecikleri hızını daha bir arttırır. Kaçmak istersin o sicim gibi düşen su damlacıklarından ama yapamazsın ıslanmak güzel gelir birden. Daha demin küfürler yağdırdığın yağmurun altında şimdi döne döne dans edersin. Avuçlarını açıp yağmurun parmaklarından, ellerinden süzülmesine izin verirsin. Başını göğe kaldırıp her düşen damlada kirpiklerini kırpıştırıp onu izlersin. Hissedersin… Sanki daha önce hiç yağmurun altında ıslanmamış gibi. Sanki daha önce hiç yağmurla böyle dans etmemiş onu hissetmemiş gibi. Bir anda unutursun her şeyi. Bir anda silersin dünü bugünü ve düşünmezsin yarını. Kimseye ihtiyacın yoktur o an. Tek başına da devam edebilirsin hayatına. Çocuklar gibi delicesine koşup dilediğince bağırmak, şarkı söylemek gelir içinden. Doya doya kahkahalar savurursun etrafına. Sanki geçmişte yaşamış olduğun acıların inadına…
Çok güzeldir yağmurun altında ıslanmak. Çok güzeldir her şeyi unutmak… Sen kendinden geçmiş bunları yaparken bir bakarsın yağmur bitmiş güneş yine eski yerinde ve eski sıcaklığıyla sana gülümsüyor. Senin çocukluk sevincini seninle paylaşıyor. Mutlusun huzurlusun hiç olmadığın kadar. Ve rahatsın…
Bazen en umulmadık anlarda yarı yolda kaldığını hissedersin.”Nerden çıktı şimdi bu ?” diye beyninin etini yersin. Ama sonra alışırsın hatta herkesin hiçbir şeyi olmak daha güzel gelir bazen herkesin her şeyi olmaktan. Ve unutmak yaşanan onca acıyı. Bütün yüklerinden arınmak o kadar güzel gelir ki artık ne yol umurundadır nede gideceğin yer. Ortada öylece kalakalmak harikadır senin için. Artık ne olsa umurun olmaz ve hatta o durumunu seversin önceki halini sevdiğin gibi. Sonra bir bakarsın ki her şey, herkes eski haline dönmüş yine yolun başındasın…
Dediğim gibi herkesin hiçbir şeyi olmak daha bir güzeldir bazen herkesin her şeyi olmaktan…
Melike Arı~~